आज Nepal Engineers Association Japan Chapter (NEA-JC) ले चिबा प्रिफेक्चर (टोकियोको आसपास) एउटा सिम्पोजियम आयोजना गर्यो । Seventh NEA-JC symposium on Current and Future Technologies नाम गरिएको उक्त सिम्पोजियमका प्रमूख अतिथि जापानका लागि नेपाली राजदुत डा मदनकुमार भट्टराई हुनुहुन्थ्यो ।
कार्यक्रममा प्रस्तुत गरेको मेरो स्लाइड हेर्न यता : Click here
मेरो कार्यपत्रको दुई पृष्ठको रिपोर्ट हेर्न यता : Click here
मेरो प्रेजेन्टेसनलाई सुनेर र रोचक प्रश्न तथा प्रतिकृया दिनुहुने सबै श्रोताहरूलाई धन्यवाद छ । र, कार्यक्रममा कार्यपत्र प्रस्तुत गर्ने अवसर दिएकोमा NEA-JC प्रति पोहोर-परार झैं यस वर्ष पनि कृतज्ञ छु ।
How nice would it be to have many Facebook likes for your page. It is a core human instinct to long for popularity. It is as cool as amassing massive wealth and swaying power.
But wait, a high “like count” does not necessarily reflect your real “popularity”. So it seems.
I think Facebook is playing double standards with its “like” value. My experience has led me to believe that Facebook intentionally restricts the “reach number” for your posts.
I run a Facebooke page for Majheri.Com. It currently has a “like count” of 10K. A year back, my posts used to reach to about 10% of the audience. Now, that rate has declined to well below 1%.
While I am aware that followers can choose to unfollow posts (and yet keep the “like”), I find the drop very confusing and equally bewildering.
I suspect Facebook’s does it intentionally. They must have some business logic to calculate a threshold of “reach-count”.
It is normal for people to look for ways to increase the “follow count” with the hope of increasing the “like count”. Some desperate ones would not mind investing some dollars.
Now, I do not believe (would not like to believe, to be precise) my followers are fake. Yet, there is something fishy about Facebook’s business model.
Facebook’s “like” value is the key behind the social media’s success. It strikes people by heart. It nails people’s desire – desire to be popular and desire to be “liked”. I rank this feature with higher significance than Facebook itself.
Well, as Aakar says, Content is King. But marketing is the real force that makes contents kings. Do not rely solely on Facebook to get your contents to the audience. If you are considering investing some dollars to make your contents even more popular, I would advise you to think twice and think carefully.
The social media is a big mob filled with pick-pockets; stay vigilant.
बाइस बर्षीय युवा । आमा-बाबु, परिवार, र आफ्नो सपना बोकेर सुन्दर भविष्यको योजना । एक होनाहार जिन्दगी मिथ्यामा खेर गएको छ । त्यो पनि सात समुद्रपारिको यो बिरानो टोकियो शहरमा । आत्महत्या जस्तो दुखद अन्त्यको रुपमा ।
गोरखा सतिपीपल निबासी सुरज बस्नेतले जीवनभन्दा मृत्यु नै सहज देखेछन् । उनले मृत्युको आधा घण्टा अगाडि फेसबुकमा संकेतात्मक रूपमा यस्तो सन्देश पनि लेख्न भ्याएका रहेछन् – “जाँदैछु टाढा, धेरै टाढा, याद बोकेर; अब आउँदिन कहिले फर्केर ।”
किन यस्तो भयो ? यो रोक्न के गर्न सकिन्थ्यो ? आदि विषयमा विश्लेषण गर्नुपर्ने बेला आएको छ ।
जापानमा विशेष गरी जापानी भाषा पढ्न आएका नेपालीहरूको लागि जीवन साह्रै कष्टकर छ । नेपालबाट १०-१२ लाख खर्च गरेर आयो । आउने बित्तिकै भाषिक समस्या । काम खोज्न पर्यो । काम भेट्नको लागि ‘कमिसन’ । बल्लबल्ल भेटेको काममा पनि ‘जापानी स्ट्यान्डर्ड’को काम । दिनरात भोक-निद्रा मार्यो, त्यो स्ट्रेस त छँदैछ । नेपालको ऋण तिर्नैपर्यो, आदि आदि ।
सायद यस्तै समस्याहरू थिए जो सुरजले सहन सकेनन् ? या यो घटनापछाडि अन्य कुनै कारण थिए, त्यो त यकिन भएन । तर ती समस्याहरूको विश्लेषण गरी उचित सम्बोधन गर्नुपर्ने आवश्यकता देखिन्छ ।
हालसम्म घटेका यस्ता हत्या, आत्महत्या, हिंसाका घटनाहरू भविष्यमा नहुन् भनेर के गर्ने त ?
हुन त धेरैले नेपालीहरूको दुखको सम्बोधन नगरेको भनेर नेपाली दुतावासप्रति गुनासो गरेको सुन्न पाइन्छ । तर मेरो बिचारमा दुतावास, जो आफ्नै समस्याहरूमा विवश या निरीह छ, यस्ता कुराहरू गर्न समर्थ छैन । यस्तो गुनासो मैले सुनेको १०-१२ वर्ष भयो, तर खासै केही प्रभावकारी कदम केही चालिएको देखेको छैन । यद्यपि हरेक राजदूत र उप-नियोग प्रमूख भने भावनात्मक रूपमा सकारात्मक देखिन्छन् ।
मैले देखेको बाटो चाहिं यस्तो छ – अहिलेसम्म यहाँको नेपाली समाजमा भएका यस्ता घटनाहरू सबैलाई लिस्ट बनाएर तिनीहरूको पछाडिका समस्याहरू केलाउन पर्छ । र नागरिक समाजको तर्फबाट सम्बोधन गर्न सकिने समस्याहरू के-के छन् पहिल्याउनु पर्छ । यस्ता घटनाका जानकार ४-५ जनाको एउटा कमिटी बनाएर प्रतिवेदन बनाएको राम्रो । त्यसलाई सम्बोधन गर्नको लागि बल्ल गुहार्ने हो सम्बन्धित निकायहरूमा, जसमा पर्न सक्छन् – नेपाली राजदुतावास, जापानी प्रहरी, इमिग्रेसन, NRNA र अन्य संस्थाहरू ।
त्यसो त जापानीहरूको आत्महत्या दर सम्भवत संसारकै सबभन्दा बढी हो । यहाँ वर्षमा अक्सर ३० हजारले आफ्नो ज्यान लिने गरेको तथ्यांक छ । त्यस्तो समाजमा छिर्नु अगाडि ‘जापानी जीवन’ यस्ता विकराल पाटो पनि छ भन्ने बुझ्नु जरूरी छ ।
आज ५०-६० “जिउँदाको जन्ती मर्दाको मलामी” नेपालीहरूले भारी मनका साथ सुरजलाई बिदाइ गरे ।
मृत आत्माले चीर शान्ति पाओस् र परिवारलाई धैर्य धारण गर्न शक्ति मिलोस् ।
टोकियो
डिसम्बर १३, २०१३
आजको अन्त्यष्टिमा सहभागी नेपालीहरूका माझमा नेपाली राजदूत डा मदनकुमार भट्टराई ।
कार्यक्रममा त्यस्तै २५-३० जना जति सरिक हुनुहुन्थ्यो । त्यसलाई निकै बाक्लो उपस्थिति मान्नु पर्छ । मूख्य अतिथिका रूपमा नेपाली राजदूत डा मदनकुमार भट्टराई आउनुभयो । र पहिलेका कार्यक्रमहरूका राजदूतावास प्रतिनिधिले झैँ भाषण र फोटो-सेसन सकेर बाहिरिनु भयो ।
सधैँ झैँ बाँकी कार्यक्रम पनि रमाइलो र ज्ञानबर्धक दिन रह्यो । जापानका बिभिन्न ठाउँबाट पाल्नुभएका ईन्जिनियरहरूसँग भेट भयो । गफहरू आदानप्रदान गर्ने मौका मिल्यो । नयाँ पुराना-इन्जिनियरहरूले आफ्ना-आफ्ना अनुसन्धान र अनुभवहरू सुनाउनुभयो । NEA-JC र व्यवस्थापन समितिका प्रमूख ध्रुव पन्थीलाई धन्यवाद!
Nepal Engineers Association, Japan Chapter (NEA-JC) is organizing a workshop on Dec 11. It will be held in University of Tokyo, Komaba campus. The Nepalese ambassador to Japan, Dr. Madan Kumar Bhattarai, is the chief guest. And I am presenting. If you are interested and are nearby, do attend !
Nepal Engineers’ Association Japan Center (NEA-JC)
The Sixth Symposium on Current and Future Technologies
9 December 2012 (Sunday), Tokyo
PROGRAM VENUE Institute: Institute of Industrial Science (IIS), Komaba Research Campus, The University of Tokyo Address: 4-6-1 Komaba, Meguro-ku, Tokyo 153-8505 Room: Seminar Hall As 313/314 Contact Numbers: Dhruba Panthi (090-6650-5562), Laxmi Prasad Suwal (080-4720-4754) Access: The most convenient station: YOYOGIUEHARA station (Chiyoda/Odakyu Line); other nearest stations are IKENOUE station, KOMABATODAIMAE station and HIGASIKITAZAWA
Visit http://www.iis.u-tokyo.ac.jp/access_e/access_e.html for accessdetails.
About my presentation
Title: Software Development and Skill Requirements of Successful IT Professionals Speaker: Er. Kumar Simkhada Abstract: With the fast changes in consumer trends and user needs, enterprises require speedy, cost effective, and reliable software to implement their business plans. Moreover, such software need to be highly flexible for future modifications. This presentation highlights the different kinds of software widely used in enterprises. In particular, it differentiates corporate-specific software with package software and points out the areas Nepalese IT professionals can take advantage of. It also discusses the different phases of software development. I point out the tasks carried out in each phase and showcase their importance for the project and for business sustainment. Also, highlighted are the capabilities required of IT professionals and project managers. Pre-requisites for IT engineers include expertise in different programming languages and intuition to detect bugs. Furthermore, to be successful, it is necessary to fully understand user requirements and to foresee potential changes the user may demand. Other capabilities include logical thinking, communication skills, ability to make right decisions, and ability to execute tasks according to plan.
