Help Prayash !

To all the contributors of crowd-funding which enabled me to distribute Justa-pata in Gorkha, a big thanks to you again.

As previously stated in the completion report, a total of the NRS 16,559 was in the balance.

I am happy to announce that NRS 20,000 (the above amount + NRS 3,441 from me personally) has been donated to Prayash Poudel of Ghatbesi, Bhimsen Village Municipality, Gorkha. My sister handed it over to him and his family earlier last month.

Prayash, 16, has been suffering from joint infection. While he has been discharged after over a month in intensive care unit in Kathmandu Medical College, he is yet to fully recover.

He and his family have a poor background and are survivors of the Great Gorkha Earthquake of 2015. They were also recipients of a share of Jasta-pata distributed by the same donation drive.

We wish Prayash all the best and a speedy recovery.

[nggallery id=11]

पुलिस ‘हिरो’ कि ‘गुन्डा’ ?

हामी अधिकांश नेपालीहरूलाई सानो छँदा ‘पुलिस’ शब्द सुन्नेबित्तिकै भय उत्पन्न हुन्छ । झन प्रतक्ष देख्ता त झनै मनै ढक्क फुलेर आउने । र, त्यो मानसिक दर्दलाई कम गर्दै ‘सामान्य’ हुनको लागि वर्षौं लाग्दो रहेछ ।

बच्चलाई सम्झाउन, तह लगाउन झगडा गर्दा ‘पुलिस’ भन्ने ‘राक्षसी जन्तु’ आउने घुर्की सुनाएर हाम्रा अभिभावकले क्षणिकरूपमा बच्चाहरूलाई ‘तह’ त लगाउछन् नै, तर त्यो त्रासले ती अबोध बाल-बालिकहरूलाई वर्षौंसम्म गाँजिरहन्छ ।

विदेशमा नर्सरीदेखि प्राथमिक तहसम्मका बच्चाहरूलाई वर्षमा एक दिन नजिकैको प्रहरी चौकीमा लगेर “सुरक्षा गरिदिएबापत धन्यवाद” जस्ता सन्देश लेखी प्रहरीलाई बुझाउन लगाइन्छ । यसले उनीहरूको प्रहरीप्रतिको सोच सकारात्मक रहन सहयोग गर्दछ । र तिनैमध्ये कति प्रहरी बनेर समाजको सुरक्षा दिने सपना देख्न थाल्छन् ।

गत हप्ता नेपाल प्रहरीको फेसबुक पेजमा यस विषयमा लेखिएको यो सन्देश साह्रै समयसापेक्ष छ । अभिभावकहरू आफ्नो बच्चाको सुन्दर भविष्य देख्न चाहन्छन् भने यसलाई मनन गर्नु जरूरी छ ।

दानव ‘द्रोणाचार्य’हरू

CorporalPunishmentआज नन्दलाल आचार्यजीबाट यस्तो प्रेस वक्तव्य हातमा पर्यो ।

समाजका पथप्रदर्शक शिक्षकहरूले यति साना बालकहरूलाई हिंसा सिकाउँछन् । यस्ता शिक्षकहरूले बाटो देखाएका चेलाहरू भविष्यमा कस्ता होलान् ? देशका युवाहरूको उच्छृंखलता विध्वंसता हेरे उत्तर पाउन सकिन्छ ।

के अब हाम्रो शिक्षानीति (र मानवीय संवेदनशीलता)लाई भित्रैबाट परिवर्तन गर्ने बेला आएन ?

******************************************

दोषीलाई कारबाही गर्न माग

मिति : २०७० असार ४ गते

नकटी रायपुर गाविस–७ घर भई वडा नं.–४ स्थित श्री बुधेश्वरी निमावि हरिरावामा अध्ययनरत कक्षा ७ कि १३ वर्षीया बालिका पिंकी यादवलाई सो विद्यालयका निजी शिक्षक रायपुर गाविस–७ निवासी देवनारायण साहले “अक्षर नराम्रो” भएको भन्दै निर्घात कुटपिट गरेको घटनाप्रति इन्सेक सप्तरीको गम्भीर ध्यानाकर्षण भएको छ ।

अंग्रेजी विषयका शिक्षक साहले ०७० असार ४ गते विहान ९ः४५ बजे गृहकार्य बनाई विद्यालय पुगेकी पिंकीलाई “अक्षर नराम्रो” भएको भन्दै बाँसको लठ्ठीले कुटपिट गरेको घटनाले इन्सेकलाई मर्माहित बनाएको छ । चोटबाट पिंकीको टाउको, गाला, हत्केला र पिठ्युमा चोट लाग्नुका साथै निलडाम लागेको छ । उनको राजविराज नपा–३ स्थित गजेन्द्रनारायण सिंह सगरमाथा अञ्चल अस्पतालमा उपचार भइरहेको छ । इन्सेक सप्तरी सर्वप्रथम घाइतेको शीघ्र स्वास्थ्य लाभको कामना गर्दछ ।

संयुक्त राष्ट्र संघको बालअधिकार महासन्धि १९८९ को धारा ३७मा कडा सजाय विरुद्धको अधिकार, बालबालिकासम्बन्धी ऐन २०४८ को धारा ७मा क्रुर वा यातनापूर्ण व्यवहार गर्न नहुने स्पष्ट हुँदाहुँदै बाल मैत्री शिक्षाको मर्म र भावनाविरुद्ध भएको यो घटनाले हामीलाई अत्यन्त दुखित बनाएको छ । शिक्षकबाटै भएको बालअधिकार विपरीतको यस घटनाबाट लोकतन्त्र र मानवअधिकारको उपहास भएको हाम्रो ठहर छ । तसर्थ, कुनै पनि बहानामा यस्ता घटनाहरू पुनः दोहरिन नदिन हामी सबै सरोकार पक्षसँग आग्रह गर्दछौं ।

घाइते बालिकाको तत्काल उपचारको व्यवस्था गर्न र घटनामा संलग्न शिक्षकलाई कारबाही गर्न इन्सेक सप्तरी सम्बन्धित निकायसँग माग गर्दछ ।

मानवअधिकार र सामाजिक न्यायका निम्ति
अनौपचारिक क्षेत्र सेवा केन्द्र (इन्सेक) मनोहरकुमार पोखरेल
सप्तरी जिल्ला कार्यालय (जिल्ला प्रतिनिधि)
राजविराज–७, मो. न. ९८५२८२१०२१ इन्सेक, सप्तरी
http://www.inseconline.org
http://www.insec.org.np